Zaterdag 23 augustus
Zaterdag zit er nog een boottochtje in ons arrangement, maar we besluiten daar vanaf te zien. In plaats daarvan rijden we naar het Günderodehaus. We waren er al eerder in 2014. Onder het genot van een kopje
koffie of thee met of zonder 'Kuchen' kun je er genieten van het schitterende uitzicht.
Er blijkt geen bediening (meer) te zijn. Je moet de bestelling zelf afhalen. Er staan al zes mensen in de rij voor een bestelling. Wat een traagheid en een gebrek aan service!
Later horen we van Daniela, de eigenaresse van ons hotel, dat de locatie met Filmhuis een aantal jaren geleden is gekocht door een vermogend iemand. Degene die e.e.a. nu beheert is eigenlijk niet geïnteresseerd en het Günderodehaus is dan ook maar een paar maanden per jaar geopend.
Na de niet gedronken koffie rijden we door naar Sankt Goar voor een tweede poging. We kregen nog een tip voor een restaurant in Sankt Goar van Daniela Het bleek net een nieuwe naam te hebben:
Geen bediening, maar wel een mooi uitzicht
Aries am Rhein. Op het grote terras zitten slechts twee mensen. Het ziet er niet echt uitnodigend uit. We lopen nog even door het toch wel wat vervallen centrum van Sankt Goar met vooral armoedige winkels en matige hotels en restaurants. Nee, we zoeken verder.
We rijden omhoog naar een ander - beter? - restaurant wat we niet kunnen vinden en zien dan een bordje: 'Dreiburgenblick'. Laten we daar maar even naar toe rijden.
We parkeren de auto aan een doodlopende weg in het gehucht Patersberg (242 m). Rechts van ons zien we een lelijk wit appartementengebouw. Als we daar langs lopen ontvouwt zich een prachtig uitzicht op de Rijn:
Prachtig uitzicht over de Rijn
Prachtig uitzicht over de Rijn
het Dreiburgenblick. Het overdekte uitzichtsspunt dat daar ooit gestaan heeft, is weg. Er staat nog wel een infobord over Burg Katz, dat op de afbeelding hierboven te zien is.
Nu toch maar even op zoek naar een plek voor de lunch. Laten we het aan de andere kant van de Rijn proberen in Sankt Goarshausen. We nemen de veerpont en parkeren de auto.Het ziet er daar ook allemaal niet zo geweldig uit, maar we zien wel een bord staan bij een restaurant waarop de Pfifferlingen
worden aanbevolen. Laten we dan maar doen, veel keuze is er niet. In Das Loreley Weinstübchen (ook hotel),
worden we getroffen door de bijzonder inrichting. De vloer in het hoofdlokaal bestaat uit steentjes en het restaurant heeft verschil- lende ruimtes.
De serveerster heet ons hartelijk welkom en zegt dat we zelf een plekje kunnen uitzoeken. We gaan in één van de zijruimtes zitten. De wijn is goed en het eten is gutbürgerlich.
Na deze late lunch nemen we weer het overzetveer en rijden op ons gemak terug naar het hotel.
Na de bekende wijn en whiskey op het terras hebben we vandaag het viergangenmenu, uiteraard met begeleidende wijnen. Ook
Het hoofdlokaal
Servet
Een van de zijruimtes
vanavond weer een perfect diner! Kortom de keuze voor dit hotel was een hele goede en heeft onze verwachtingen meer dan waar gemaakt!
Zondag
Na het opnieuw prima ontbijt nemen we zeer hartelijk afscheid van eigenaresse Daniela en 'vrezen' dat we hier nog eens terugkomen.
Terugblik
Het was een heerlijke vakantie waarop we door de door ons gemaakte keuzes flink wat afstanden hebben afgelegd, een kleine 5000 km. Maar absoluut geen stress. Jammer dat de temperatuur zeker de eerste twee weken elke dag de 30ºC wel haalde, waardoor we nauwelijks gewandeld hebben.
De laatste week hebben we echt genoten van ons verblijf in Landhotel zum Kronprinzen. Op naar de volgende - korte - vakantie!
Zomervakantie 2025 - Oberwesel (2)